Właśc. Aleksander Głowacki. Żył w latach 1847–1912. Pisarz i publicysta. Uczestnik powstania styczniowego, uczeń warszawskiej Szkoły Głównej. Współpracownik wielu pism, m.in. „Kuriera Warszawskiego” i „Kuriera Codziennego”, w latach 1882–1883 redaktor naczelny „Nowin”. Jeden z czołowych przedstawicieli polskiej prozy realistycznej, niezrównany nowelista (Anielka, Katarynka, Kamizelka), a oprócz tego znakomity felietonista (Kroniki, t. 1–20; 1954–1970). Autor Lalki (1890), uznanej za największą polską powieść XIX wieku, a także innych głośnych książek, m.in.: Anielki (1880), Emancypantek (1894) czy Faraona (1897).