Pierwsze tak szerokie ujęcie estetyki Gombrowicza; próba uchwycenia i usystematyzowania poglądów pisarza na sztukę, głównie plastykę i muzykę. Konfrontacja sprzecznych niekiedy świadectw i penetracja zarówno oficjalnej, jak i prywatnej sfery życia „wielkiego prześmiewcy”, przyczyniła się do ujawnienia różnych pół-prawd i czystych mistyfikacji Gombrowicza. Rekonstruowanie jego poglądów na malarstwo doprowadziło bowiem do odkrycia pod maską ikonoklasty wrażliwego i wyrafinowanego znawcy sztuk plastycznych – wbrew dotychczasowym opiniom badaczy.