Pierwszy w Polsce wybór współczesnych dramatów rosyjskich. Młodzi autorzy próbują zrozumieć Rosję trzeciego tysiąclecia często poprzez dialog z tradycją (Lepsi! Jekatieriny Narszi). Mając świadomość że odziedziczone po przeszłości kategorie nie są już w stanie uporządkować chaosu współczesności, chcą stworzyć własną hierarchię wartości i własny język. Interesuje ich również sam gatunek dramatu, którego poddają różnorakim eksperymentom pisarskim (Walentynki Iwana Wyrypajewa, Wielkie żarcie Aleksandra Wartanowa). Dla polskiego czytelnika to znakomita okazja do porównania osiągnięć wschodnich i polskich dramatopisarzy.