Książka jest wnikliwą monografią życia i twórczości Marii Komornickiej (1876–1949), a zarazem próbą redefinicji polskiego modernizmu. Przełom wieku XIX i XX to okres kulturowej ewolucji, w której definiują się i rozwijają nowe gałęzie nauki, takie jak psychologia i seksuologia, oraz emancypują rozmaite grupy społeczne. Filipiak ukazuje polski modernizm jako epokę, w której kształtują się rozliczne metafory kulturowe i polityczne obecne przez cały wiek XX. Czyni to poprzez pryzmat Marii Komornickiej – jednostki żywo reagującej na ważne dla nas obecnie kwestie: narodu i pochodzenia, rasy i płci, tożsamości etnicznej i kulturowej, obowiązków społecznych i odpowiedzialności artystycznej.