Szczegółowa kronika polskich kontaktów teatralnych z kulturami Orientu, zwłaszcza Chin, Korei, Wietnamu, Indii, Indonezji i Japonii. Powstawała ona przede wszystkim w wyniku pracochłonnych kwerend biblioteczno-archiwalnych i spotkań z osobami zainteresowanymi tą problematyką. Autor, korzystając ze zgromadzonych materiałów – programów występów azjatyckich zespołów, plakatów i afiszy, recenzji, fotografii i dokumentów filmowych – stworzył kronikarski przegląd, który uświadamia, jakie grupy teatralne i przedstawienia zostały pokazane w Polsce przez ostatnich sto lat oraz kto, co i gdzie napisał na ten temat.