Peter Brook to żywy paradoks. "Zwyczajny mędrzec", "szaman i showman", "skała i strumień" – jak pisano o nim. Czyż może być inaczej, skoro sam mówi o sobie: "Chodzi mi o kompromis, który pozwoli, aby idealizm był światłem, przenikającym przez pragmatyzm". Lista jego "wcieleń" jest równie długa jak lista metafor, za których pomocą próbowano uchwycić fenomen jego osobowości i istotę twórczej aktywności. Reżyser teatralny i operowy, autor scenariuszy i filmowiec, krytyk baletowy i scenograf, autor książek o teatrze i artystycznych manifestów, kompozytor, pedagog i eksperymentator… Ale także zawołany podróżnik i duchowy przewodnik. Mistrz.