Książka omawia w zmiennym świetle ich kolejnych interpretacji siedem wielkich utworów literatury polskiej: Pana Tadeusza Adama Mickiewicza, Pana Jowialskiego Aleksandra Fredry, Balladynę Juliusza Słowackiego, Lalkę Bolesława Prusa, Wesele Stanisława Wyspiańskiego, Pałubę Karola Irzykowskiego i Kosmos Witolda Gombrowicza. Na tych przykładach ukazuje różnorodność sposobów oglądu dzieła literackiego oraz zakreśla historię recepcji utworów, które dziś śmiało możemy zaliczyć do klasyki polskiego piśmiennictwa.