Książka ta, opatrzona Imprimatur Towarzystwa im. Markiza de Sade, dotyka zagadnienia przemocy i swoistej moralistyki w Nowej Justynie, a w zasadzie we wszystkich trzech wersjach powieści, będącej summą rozmyślań libertyńskiego pisarza i filozofa o Naturze, cnocie, występku i rozkoszy. Zdaniem Matuszewskiego de Sade jest moralistą wnikającym w problemy ogólnoludzkie i ponadczasowe, takie jak władza, zależność od drugiego człowieka, podległość wobec systemu, którego funkcjonowanie łączy się z koniecznością stosowania rozmaitych środków represji. Okrucieństwo libertynów zaś jest formą ćwiczeń cielesnych i duchowych, przypominających praktyki ascetyczne. Poszukiwanie rozkoszy w okrucieństwie wiąże się z przekraczaniem barier ustanowionych przez tych, którzy dzierżą władzę nad życiem ciała i duszy, i decydują o dopuszczalnych granicach wolności. Książkę uzupełnia bogaty wybór ilustracji, tłumaczenia fragmentów Justyny, a także szkic Pierre’a Klossowskiego o bohaterkach powieści markiza de Sade.