Romantyzm stanowi najsilniejszą tradycję w polskim teatrze. Inscenizacje dzieł Mickiewicza, Słowackiego, a także Wyspiańskiego przez całe lata budowały społeczno-narodowy model teatru, który kształtował patriotyczne postawy społeczeństwa. Szczególnie dramaty Słowackiego zajmowały ważne miejsce w repertuarach scen polskich. Jednym z najczęściej wystawianych dzieł był Kordian, którego dzieje sceniczne otworzył rok 1899. Czy dziś utrzymanie dziedzictwa romantyzmu w sztuce jest możliwe? Autorka stawia ważne pytanie: komu w takim razie przypadnie w teatrze rola wielkiego odnowiciela tradycji romantycznej, kto odkryje nowy język sceniczny, pozwalający odbiorcy i twórcy nawiązać kontakt z przeszłością?